Lęk, bezsenność, drażliwość po wojnie: co uznaje się za normalną reakcję, a co jest powodem, by szukać pomocy
Prawie każdy, kto przeżył nadzwyczajne wydarzenie, odczuwa dystres psychiczny. Zwykle z czasem słabnie, ale u mniejszości przeradza się w zaburzenie. Jak to odróżnić — według WHO i amerykańskiego National Center for PTSD.

- Smutek, lęk, problemy ze snem, zmęczenie i drażliwość po kryzysie to częsta reakcja, która zwykle słabnie z czasem.
- Jeśli objawy trwają dłużej niż miesiąc, bardzo niepokoją lub utrudniają codzienne życie, warto zgłosić się do lekarza lub psychologa.
- Pomagają wsparcie bliskich, psychologiczna pierwsza pomoc i oparte na dowodach interwencje psychologiczne.
Normalna reakcja na nienormalne wydarzenia
Według WHO prawie każdy dotknięty nadzwyczajnym wydarzeniem doświadcza dystresu psychicznego, który zwykle z czasem słabnie. Częste objawy to: smutek, poczucie beznadziei, lęk, problemy ze snem, zmęczenie, drażliwość, złość i dolegliwości fizyczne. Mniejszość osób rozwija stan wymagający leczenia, na przykład depresję lub PTSD.
WHO podaje szacunek: u osób, które w ciągu ostatnich 10 lat przeżyły wojnę lub konflikt, depresja, zaburzenia lękowe, PTSD, choroba afektywna dwubiegunowa lub schizofrenia występują u 22%. U 13% te stany są lekkie, u 9% — umiarkowane lub ciężkie.
Jak wygląda PTSD
National Center for PTSD amerykańskiego Departamentu ds. Weteranów wyróżnia cztery grupy objawów, a do rozpoznania potrzebne są przejawy każdej z nich:
- ponowne przeżywanie zdarzenia (natrętne wspomnienia, koszmary senne);
- unikanie wszystkiego, co przypomina o zdarzeniu;
- więcej negatywnych myśli i uczuć niż przed zdarzeniem;
- ciągłe napięcie, czujność („na krawędzi”).
Objawy zwykle zaczynają się wkrótce po zdarzeniu, ale mogą pojawić się także po miesiącach lub latach, a także ustępować i wracać. Większość osób zaczyna czuć się lepiej już po kilku tygodniach, a reakcje stresowe często mijają same.
Kiedy zgłosić się do specjalisty
National Center for PTSD radzi zgłosić się do lekarza lub specjalisty zdrowia psychicznego, jeśli objawy trwają dłużej niż miesiąc, bardzo niepokoją lub zakłócają codzienne życie. Rozpoznanie PTSD może postawić tylko specjalista zdrowia psychicznego. To nie powód do wstydu: potrzeba pomocy po tym, co się przeżyło, jest normalna.
Co pomaga według zaleceń WHO
- Wsparcie społeczności i samopomoc: rozmowy z bliskimi, więzi społeczne.
- Psychologiczna pierwsza pomoc: emocjonalne i praktyczne wsparcie osoby w ostrym dystresie, udzielane przez przeszkolonych pracowników.
- Oparte na dowodach interwencje psychologiczne w przypadku długotrwałego dystresu; prowadzą je specjaliści lub przeszkoleni pracownicy społeczności pod nadzorem.
- Opieka kliniczna w placówkach ochrony zdrowia w przypadku stanów priorytetowych.
Gdzie szukać pomocy w Ukrainie
- 7333 — „Lifeline Ukraine”, całodobowo, bezpłatnie i anonimowo: zapobieganie samobójstwom i wsparcie zdrowia psychicznego;
- 0 800 100 102 — linia Narodowego Stowarzyszenia Psychologicznego, codziennie od 10:00 do 20:00;
- 0 800 33 20 29 — linia kryzysowa Ukraińskiego Funduszu Weteranów, całodobowo.
Numery pochodzą ze strony Gabinetu Ministrów o programie „Ty yak?” („Jak się czujesz?”, czerwiec 2023); przed telefonem sprawdź, czy są aktualne. Jeśli masz myśli samobójcze lub jesteś w bezpośrednim niebezpieczeństwie, zadzwoń pod numer 103 lub 112.
Źródła
- WHO: Mental health in emergencies (6 maja 2025)
- National Center for PTSD (USA): PTSD basics
- Rządowy program „Ty yak?”: gdzie szukać pomocy
Materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem ani psychologiem. Samoleczenie może być szkodliwe dla Twojego zdrowia.